Nasza strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zamknij

 

DORADZTWO W GOSPODAROWANIU ODPADAMI

Hermes Recycling sp. z o.o. jako wyspecjalizowana firma o wieloletnim doświadczeniu proponuje w ramach współpracy pomoc w gospodarowaniu odpadami w zakresie:

  • odbioru lub zakupu odpadów z dowolnego miejsca w kraju
  • sporządzania odpowiedniej dokumentacji
  • optymalizacji zbiórki odpadów poprzez podstawienie kontenerów
  • realizacji ustawowego obowiązku odzysku i recyklingu
  • transport odpadów przystosowanymi do tego pojazdami
  • selekcji odpadów pod względem ich handlowej przydatności

Zapraszamy do współpracy firmy prywatne, zakłady komunalne, samorządy lokalne jak również szkoły i organizacje ekologiczne. Doskonałe zaplecze techniczne, wysoko wykwalifikowana kadra oraz ciągły rozwój naszej firmy zapewnią Państwu stałego partnera w gospodarowaniu odpadami.

Prowadzimy również działania społeczno-ekologiczne skierowane przede wszystkim do dzieci i młodzieży (akcja "Złota puszka", wycieczki edukacyjne). Podniesienie świadomości społecznej co do konieczności zbierania i odzyskiwania odpadów będzie naszym wspólnym wkładem w ochronę środowiska.

 

KLASYFIKACJA ODPADÓW

Odpady - to wszystkie przedmioty oraz substancje stałe, również te nie będące ściekami substancje ciekłe, powstałe w wyniku działalności przemysłowej, gospodarczej lub bytowania człowieka i nieprzydatne w miejscu lub czasie, w którym powstały.

W celu uporządkowania gospodarki zasobami i ochrony środowiska niezbędna jest klasyfikacja odzwierciedlająca genezę odpadów, ich właściwości, ekologiczną szkodliwość, użyteczność i masowość ich wytwarzania.
Podstawą każdej klasyfikacji są odpowiednio dobrane kryteria o charakterze fizykochemicznym, biologicznym, technologicznym, ekonomicznym np.:

  • źródło pochodzenia – sfera powstawania,
  • kryterium surowcowe,
  • stan skupienia,
  • skład chemiczny,
  • toksyczność,
  • stopień zagrożenia dla środowiska,
  • stopień przydatności (branżowej) do dalszego wykorzystania.

Odpady klasyfikuje się w zależności od źródeł powstawania, stopnia uciążliwości bądź stwarzania zagrożeń dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska. W problematyce dotyczącej ochrony środowiska rozpatruje się i klasyfikuje odpady, jako substancje pochodzące z produkcji lub konsumpcji, które zanieczyszczają środowisko.

Przy klasyfikacji odpadów w oparciu o kryterium toksyczności i zagrożenia dla środowiska przyjmuje się, że o ich szkodliwości decyduje:

  • składnik najniebezpieczniejszy, który jednocześnie determinuje przynależność odpadów do odpowiedniej kategorii szkodliwości i określa technologię jego utylizacji, 
    toksyczność i szkodliwość odpadu dla organizmów żywych,
  • właściwości rakotwórcze substancji odpadowych,
  • zagrożenie dla wód powierzchniowych i gleby na podstawie wielkości dopuszczalnych zanieczyszczeń śródlądowych wód powierzchniowych I klasy czystości,
  • zanieczyszczenie atmosfery przez odpady pylące, wydzielające pary lub gazy szkodliwe i o nieprzyjemnym zapachu,
  • łatwość zapłonu.

Podział odpadów wg stopnia szczególnego zagrożenia dzieli je na: odpady grożące zakażeniem – zawierające drobnoustroje chorobotwórcze, jaja pasożytów itp., odpady grożące skażeniem – zawierające substancje promieniotwórcze, odpady szczególnie szkodliwe dla środowiska – zawierające substancje uznane przez ministra zdrowia za trucizny lub środki szkodliwe, surowe produkty i inne materiały uznane za nieprzydatne do wykorzystania gospodarczego.

Ze względu na właściwości odpadów, a głównie udział frakcji organicznej, dzieli się je na: mineralne, zawierające znikomą ilość (do 1%) substancji organicznej, organiczno-mineralne, zawierające 5-50% substancji organicznej, organiczne, w których udział substancji organicznej wynosi więcej niż 50%.

Klasyfikacja odpadów wg rozporządzenia Ministra środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206) klasyfikuje je, w zależności od źródła ich powstawania, na 20 następujących grup:

  • odpady powstające przy poszukiwaniu, wydobywaniu, fizycznej i chemicznej przeróbce rud oraz innych kopalin – 01,
  • odpady z rolnictwa, sadownictwa, upraw hydroponicznych, rybołówstwa, leśnictwa, łowiectwa oraz przetwórstwa żywności – 02,
  • odpady z przetwórstwa drewna oraz z produkcji płyt i mebli, masy celulozowej, papieru i tektury – 03,
  • odpady z przemysłu skórzanego, futrzarskiego i tekstylnego – 04,
  • odpady z przeróbki ropy naftowej, oczyszczania gazu ziemnego oraz pirolitycznej przeróbki węgla – 05,
  • odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów przemysłu chemii nieorganicznej – 06,
  • odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów przemysłu chemii organicznej – 07,
  • odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania powłok ochronnych (farb, lakierów, emalii ceramicznych), kitu, klejów, szczeliw i farb drukarskich – 08,
  • odpady z przemysł przemysłu fotograficznego i usług fotograficznych – 09,
  • odpady z procesów termicznych – 10,
  • odpady z chemicznej obróbki i powlekania powierzchni metali oraz innych materiałów i z procesów hydrometalurgii metali niezależnych – 11,
  • odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych – 12,
  • oleje odpadowe i odpady ciekłych paliw (z wyłączeniem olejów jadalnych oraz grup 05, 12 i 19) – 13,
  • odpady rozpuszczalników organicznych, chłodziw i propelentów ( z wyłączeniem grup 07 i 08) – 14,
  • odpady opakowaniowe; sorbenty, tkaniny do wycierania, materiały filtracyjne i ubrania ochronne, nie ujęte w innych grupach – 15,
  • odpady nie ujęte w innych grupach – 16,
  • odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej (włączając glebę z terenów zanieczyszczonych) – 17,
  • odpady medyczne i weterynaryjne – 18,
  • odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych – 19,
  • odpady komunalne łącznie z frakcjami gromadzonymi selektywnie – 20.

Spośród międzynarodowych (regionalnych) klasyfikacji odpadów do najważniejszych zalicza się klasyfikacje przygotowane przez EKG, EWG i RWPG. Największy geograficzno-gospodarczy zasięg działania ma klasyfikacja EKG, dlatego projekt standardowej klasyfikacji odpadów ( z 12 – 16.06.1989 r.) przyjęto za podstawę jednolitej klasyfikacji odpadów w Polsce.

Biorąc za podstawę warunki powstawania (źródło, pochodzenie), główne składniki oraz fizyczne, chemiczne i biologiczne właściwości odpadów, podzielono je na:

  • grupy (odpady o wspólnym pochodzeniu i jednakowych właściwościach),
  • typy (odpady bliskie pod względem głównych składników i właściwości),
  • gatunki (dokładniej niż typ określaj? chemiczne, fizyczne i biologiczne właściwości),
  • rodzaje (określają specyficzne właściwości odpadu w ramach gatunku), a w razie potrzeby także na odmiany.

Jednolita klasyfikacja odpadów dzieli je na 27 grup:

  • Odpady zwierzęce,
  • Odpady zwierzęce powstające w chowie, przetwórstwie i obrocie zwierzętami,
  • Odpady z produkcji roślinnej,
  • Odpady drzewne,
  • Odpady wydobywcze kopalin,
  • Odpady przetwórcze kopalin,
  • Odpady żywności roślinnej powstające w przetwórstwie i obrocie,
  • Odpady tekstyliów,
  • Odpady włókien naturalnych,
  • Odpady włókien syntetycznych,
  • Odpady drewna,
  • Odpady papieru i kartonu,
  • Odpady ropy i jej pochodnych,
  • Odpady chemiczne,
  • Odpady gumy,
  • Odpady szkła,
  • Odpady metali żelaznych,
  • Odpady metali nieżelaznych,
  • Złom sprzętu technicznego,
  • Osady z oczyszczania ?cieków i uzdatniania wody,
  • Odpady budowlane,
  • Odpady paleniskowe, pyły i szlamy,
  • Zanieczyszczona ziemia,
  • Osady denne,
  • Odpady bytowo-gospodarcze (komunalne),
  • Odpady radioaktywne,
  • Odpady inne (jak np. formierskie i rdzeniarskie, masy ziemne gruntu usuwane w budownictwie, pozostałości po spalaniu odpadów bytowo-gospodarczych, osadów z oczyszczania ścieków oraz pozostałych odpadów w ten sposób unieszkodliwianych, pozostałości po kompostowaniu odpadów komunalnych, wykładziny podłogowe).

W praktyce gospodarczej, tzn. w gospodarce materiałowej, jeszcze często korzysta się z klasyfikacji tych odpadów, które stanowią potencjalne surowce wtórne. Klasyfikacja stanowi więc podstawę do jednoznacznego oznaczenia poszczególnych rodzajów surowców wtórnych, umożliwiając właściwe odróżnienie poszczególnych grup zarówno przez dostawców, jak i przez odbiorców. Klasyfikacja ta (funkcjonuj?ca od 1976 r.) oparta jest na konstrukcji wieloszczeblowej przy zastosowaniu różnych kryteriów podziału odpadów, jest dość szczegółowa i w miarę kompleksowa.
Wg niej odpady podzielono na 5 podstawowych rodzajów: metaliczne, niemetaliczne, mineralne, komunalne i energii cieplnej. W drugim etapie klasyfikacji podstawą podziału poszczególnych rodzajów surowców wtórnych na grupy są ich źródła pochodzenia (miejsca powstawania). W trzecim etapie przyjęto niejednolite kryteria dla poszczególnych rodzajów surowców wtórnych. W odniesieniu do metalicznych, niemetalicznych i energii przyjęto kryterium surowcowe, dla mineralnych kryterium miejsca ich powstawania, natomiast dla komunalnych kryterium stanu skupienia. W czwartym stopniu klasyfikacji za podstawę przyjęto kryterium właściwości fizyczno-chemicznych lub technologicznych. Omawiana klasyfikacja, mimo wielu niedoskonałości, umożliwia jednak objęcie nią wszystkich surowców wtórnych i może być wykorzystywana w praktyce gospodarczej.